Okres dojrzewania to czas intensywnych zmian fizycznych, emocjonalnych i społecznych. To właśnie wtedy kształtuje się obraz własnego ciała, poczucie tożsamości oraz relacja z jedzeniem. Niestety, u części młodych osób te procesy przebiegają w sposób zaburzony. Coraz częściej obserwuję nastolatków, którzy próbują kontrolować emocje poprzez jedzenie ograniczając je, objadając się lub stosując kompensacyjne zachowania.
Jak więc rozpoznać, że Twoje dziecko może cierpieć na zaburzenie odżywiania?
Niepokojące sygnały, które warto zauważyć
Nie każde wahanie apetytu oznacza problem, ale jeśli zauważasz kilka z poniższych objawów, warto przyjrzeć się sprawie bliżej:
Zmiana stosunku do jedzenia
- unikanie wspólnych posiłków,
- nagłe przejście na restrykcyjną dietę (np. „jem tylko zdrowo”, „rezygnuję z kolacji”),
- liczenie kalorii, ważenie jedzenia, czytanie etykiet z przesadną dokładnością,
- intensywny lęk przed przytyciem.
Wahania wagi i wyglądu ciała
- szybka utrata lub przyrost masy ciała,
- obsesyjne ważenie się,
- częste porównywanie się z innymi, negatywne komentarze na temat swojego wyglądu.
Zmiany emocjonalne i społeczne
- wycofanie z relacji rówieśniczych,
- drażliwość, obniżony nastrój, wahania emocji,
- poczucie winy po posiłkach,
- perfekcjonizm, silna potrzeba kontroli.
Sygnały fizyczne
- zmęczenie, zawroty głowy, omdlenia,
- problemy z koncentracją, sennością,
- zaburzenia miesiączkowania u dziewcząt,
- suchość skóry, wypadanie włosów, zimne dłonie i stopy.
Dlaczego nastolatkowie rozwijają zaburzenia odżywiania?
Przyczyny są złożone. Wpływ mają zarówno czynniki biologiczne i psychiczne, jak i środowisko społeczne; media, presja rówieśnicza, komentarze dotyczące wyglądu.
U wielu nastolatków zaburzenia odżywiania stają się sposobem radzenia sobie z emocjami, stresem czy brakiem poczucia wpływu na własne życie.
Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko zmaga się z zaburzeniem odżywiania – nie czekaj. Umów konsultację psychodietetyczną (online lub stacjonarnie) w bezpiecznej, wspierającej atmosferze.